พระพิราพ

คติการนับถือพระพิราพ

คติการนับถือพระพิราพในไทยเราสืบมาจากพระอิศวรไภรวะในอินเดียและเนปาล โดยสัณนิฐานว่าคติเรื่องพระพิราพเป็นคติความเชื่อที่มาจากการรับเอานาฏศิลป์จากอินเดียเข้ามา

พระพิราพ คือพระศิวะภาคดุ ที่อวตารร่างอยู่ในรูปของยักษ์ พระองค์คือเทพเจ้าแห่งสงคราม โรคร้ายและความตาย เป็นเทพเจ้าแห่งความมืดมิด เป็นเทพเจ้าแห่งอาทิตย์อัสดงและเป็นเจ้าแห่งยามรัตติกาล

ในขณะเดียวกันพระพิราพคือผู้ปราบมาร กลืนกินความชั่วร้ายทั้งปวง และประทานสุขสวัสดีแก่ผู้มีใจสุจริต

ในทางโขนละครได้ระบุถึงลักษณะของพระพิราพไว้ดังนี้ว่าเป็นยักษ์ศีรษะโล้น หน้าจาวตาล ตาจระเข้ เขี้ยวกุด ปากแสยะ กายสีม่วงแก่ สีเปลือกมังคุด มีลายทักษิณาวัตรรอบตัวอันเป็นสัญลักษณ์แห่งพระเป็นเจ้า ทรงหอกปินากะเพื่อขับไล่อัปมงคลและพระกรอีกข้างทรงใบมะยมเพื่อประทานสุขสวัสดี

ในทางนาฏศิลป์ของไทยเรานั้นนับถือพระพิราพเป็นครูผู้ศักดิ์สิทธิ์และสูงสุด โดยมีท่ารำเพลงหน้าพาทย์องค์พระพิราพเต็มองค์เป็นท่ารำสูงสุดและมีเพลงหน้าพาทย์พระพิราพเป็นเพลงหน้าพาทย์ชั้นสูง

นอกจากนี้ยังถือว่าพระพิราพเป็นครูฝ่ายยักษ์ที่สูงที่สุดเนื่องจากมีฐานะเป็นพระศิวะอวตาร และมีคติความเชื่อว่า พระองค์เป็นผู้ขจัดและป้องกันคุณไสยมนต์ดำ ภูติผีปีศาจทุกชนิด ประทานให้ซึ่งพละกำลัง ความมีเสน่ห์เมตตามหานิยม ความสมบูรณ์พูนสุขและความสวัสดีทุกประการ

พระพิราพ

Facebook Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *